Pedagogiczny aspekt pracy AR – dlaczego to ważne?

Zadania asystenta rodziny reguluje ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Z zadań tych wprost wynika, jak ważne jest pedagogiczne przygotowanie asystentów rodzin do wykonywanej pracy.

Warto zauważyć, że w szkołach dopuszczone do nauczania dzieci i młodzieży są tylko te osoby, które mają pedagogiczne przygotowanie. Choćby nauczycielem chciał być najlepszy matematyk, inżynier, specjalista w konretnej dziedzinie, nikt nie dopuści go do pracy z młodzieżą bez pedagogicznego wykształcenia. To pedagogiczne przygotowanie jest niejako pomostem dla nauczycieli do przekazania wiedzy uczniom.

Do dziecka trzeba mieć przecież odpowiednie podejście, umieć się z nim porozumieć, zbudować zaufanie, nierzadko sterować jego myśleniem, aby doszło do pożądanych przez nas wniosków, nawet w zakresie wychowawczym. Tak samo jest w pracy asystenta rodziny.

Asystent może posiadać bogatą wiedzę teoretyczną, ale „praca na żywym organizmie”, polegająca na wejściu w środowisko klienta i jego rodziny, może okazać się dla niego prawdziwym szokiem. Polega on na zderzeniu się z realnymi problemami i nierzadko ogromną przepaścią w myśleniu o życiu, o przyszłości, o wychowaniu dzieci, o podejściu do pracy zawodowej, czy nawet o rzeczach tak z pozoru błahych jak poranne ścielenie łóżka, przygotowywanie posiłków dla dzieci wracających ze szkoły. Może się bowiem okazać, że asystent rodziny i klient, z którym przyszło mu pracować, niejako funkcjonują na zupełnie różnych orbitach i mentalne porozumienie wydaje się niemożliwe.

I tutaj wkracza aspekt pedagogiczny. Czyli ów pomost do rozmowy, pełnego porozumienia, odnalezienia wspólnych definicji i zasad współpracy asystenta rodziny oraz klienta i jego bliskich.

Należy jednak podkreślić, że to na asystencie rodziny (tak jak na nauczycielu w relacji nauczyciel – uczeń) w pełni ciąży obowiązek znalezienia tego pomostu. Wspólny język, realne szanse współpracy będą możliwe tylko wtedy, jeśli asystent rodziny będzie używał w praktyce metodyki z zakresu pedagogiki.

Asystent rodziny jest wręcz zobligowany do stosowania metod pracy i technik rozmów, które doprowadzą klienta do realizacji ustalonych celów, czyli do wdrożenia konkretnych zmian. Co więcej, finalnie to klient ma mieć poczucie swojej sprawczości i tego, że poczynione zmiany wynikają wprost z jego decyzji i jego pracy. Dzięki temu można będzie spodziewać się długofalowych pozytywnych skutków współpracy z asystentem rodziny.

Przygotowanie pedagogiczne świadczy o jakości pracy asystenta rodziny, o faktycznym jego wpływie na życie jego klientów i ich rodzin. Warto, aby na każdym etapie pracy zawodowej, pamiętać o tym, że w tym kierunku asystenci rodzin cały czas powinni się dokształcać. Dlaczego? Zmieniają się bowiem pokolenia i ich nawyki. W społeczeństwie plasują się podziały np. na Millenialsów, pokolenie gen Z. Te podziały wynikają ze skrajnie różnych warunków, w jakich kolejne pokolenia żyły. Obecnie żyjący seniorzy pamiętają czasy wojny, potem pustych pułek w sklepach, surowych i trudnych warunków życia. Kolejne pokolenia pamiętają jeszcze trudne czasy komunizmu, ale także radosne aspekty tworzącego się systemu kapitalistycznego. Obecnie młodzi ludzie cierpią na skrajny konsumpcjonizm niedający radości, na brak umiejętności tworzenia długotrwałych relacji spowodowany głównie rozwojem Social Mediów, są nazywani pokoleniem „płatków śniegu”, mają dużo słabszą psychikę niż starsze pokolenia i często cierpią na depresję.

Aystent rodziny, wchodzący w środowisko klienta nagle ma mieć „cudowne” umiejętności porozumienia się z każdym z członków rodziny, niezależnie które pokolenie reprezentuje. Wydaje się to niemożliwe, ale jest realne tylko dzięki przyswojeniu solidnej dawki wiedzy dotyczącej pedagogicznych aspektów pracy AR. Taką wiedzę najlepiej czerpać od najbardziej doświadczonych, dlatego przygotowaliśmy dla NASZEJ SPOŁECZNOŚCI ASYSTENTÓW RODZINY coś naprawdę specjalnego.

certyfikowany kurs dla Asystentów Rodziny

Pedagogiczne aspekty pracy asystenta rodziny

Kurs obejmuje 3 moduły prowadzone online na żywo z możliwością zadawania pytań.

Jeśli jesteś ciekawy, zajrzyj: tutaj!

Zadania asystenta rodziny są wyszczególnione ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Są to między innymi:

1) opracowanie i realizacja planu pracy z rodziną we współpracy z członkami rodziny i w konsultacji z pracownikiem socjalnym;
2) opracowanie, we współpracy z członkami rodziny i koordynatorem rodzinnej pieczy zastępczej, planu pracy z rodziną, który jest skoordynowany z planem pomocy dziecku umieszczonemu w pieczy zastępczej;
3) udzielanie pomocy rodzinom w poprawie ich sytuacji życiowej, w tym w zdobywaniu umiejętności prawidłowego prowadzenia gospodarstwa domowego;
4) udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów socjalnych;
5) udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów psychologicznych;
6) udzielanie pomocy rodzinom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych z dziećmi;
7) wspieranie aktywności społecznej rodzin;
8) motywowanie członków rodzin do podnoszenia kwalifikacji zawodowych;
9) udzielanie pomocy w poszukiwaniu, podejmowaniu i utrzymywaniu pracy zarobkowej;
10) motywowanie do udziału w zajęciach grupowych dla rodziców, mających na celu kształtowanie prawidłowych wzorców rodzicielskich i umiejętności psychospołecznych;
11) udzielanie wsparcia dzieciom, w szczególności poprzez udział w zajęciach
psychoedukacyjnych;
11a) udzielanie wsparcia dziecku przez towarzyszenie mu podczas posiedzenia albo rozprawy z jego udziałem, o których mowa w art. 76a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego;
12) podejmowanie działań interwencyjnych i zaradczych w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa dzieci i rodzin;
13) prowadzenie indywidualnych konsultacji wychowawczych dla rodziców i dzieci;
13a) realizacja zadań określonych w ustawie z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”;
14) prowadzenie dokumentacji dotyczącej pracy z rodziną;
15) dokonywanie okresowej oceny sytuacji rodziny, nie rzadziej niż co pół roku, i przekazywanie tej oceny właściwemu podmiotowi;
16) monitorowanie funkcjonowania rodziny po zakończeniu pracy z rodziną;
17) sporządzanie, na wniosek sądu, opinii o rodzinie i jej członkach;
18) współpraca z jednostkami administracji rządowej i samorządowej, właściwymi organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami i osobami specjalizującymi się w działaniach na rzecz dziecka i rodziny;
19) współpraca z zespołem interdyscyplinarnym lub grupą diagnostyczno-pomocową, lub innymi podmiotami, których pomoc przy wykonywaniu zadań uzna za niezbędną.

Z powyższych zadań wprost wynika,

jak ważne jest pedagogiczne przygotowanie asystentów rodzin

do wykonywanej pracy.

Nie zwlekaj, kliknij: tutaj!